برخی کاربران خوش ذوق شبکه های اجتماعی در عراق که این روزها به صورت گسترده ای بر روی مساله تروریسم و جنگ علیه داعش در این کشور متمرکز هستند، مدال های ژنرال های سرشناس منطقه را با فرمانده ایرانی مقایسه کرده اند.

تصویری که این روزها در صفحات فیسبوک دست به دست می شود، چهار نفر را نشان می دهد؛ اولی پادشاه اردن است که بر سینه اش تعداد زیادی مدال نصب شده و طراح شوخ طبع، ذیل آن نوشته «جنگجویی شرکت کننده در 50 جنگ در محیط پلی استیشن در لاس وگاس که 1250 گرم مدال بر سینه دارد.»


نفر بعدی امیر بحرین است که با عنوان امپراتور بحرین از وی یاد شده و ذیل تصویرش نوشته شده است «شرکت کننده در جنگ های صید موطلایی ها در تفریح گاه های موناکو و ... با 870 گرم مدال».

«سلطان صحرا» نفر سومی است که با تعداد زیادی مدال بر سینه نشان داده می شود و ذیل آن آمده است: «خالد بن سلطان مشارکت کننده در ولگردی و تماشای صفحات نمایشی در اتاق عملیات طوفان صحرا با 650 گرم مدال برسینه».

نفر بعدی کسی نیست جز سردار قاسم سلیمانی که بر سینه اش به جای مدال یک علامت سوال نشانده اند و نوشته اند: «شرکت کننده در بیش از 50 جنگ و درگیری که متهم است در یک زمان در بیش از یک جبهه می جنگد، اما چگونه ؟ این را از من نپرسید، او هیچ مدالی ندارد.»

پای این طرح ها، پیام های زیادی به چشم می خورد و هر کسی نظری داده است؛ اما در بیشتر این پیام ها، ژنرال های منطقه را جنگجویان پوشالی معرفی کرده اند و درباره قاسم سلیمانی گفته اند که او مرد بی ادعای صحنه های نبرد است و به جای ژست های هالیوودی و حرافی، پای خاکریزها ایستاده و به صورت واقعی مرد میدان های سخت است و یک قهرمان حقیقی.

فرمانده قرارگاه پدافند هوایی خاتم الانبیاء (ص): مادر داعشی‌ها را از تولد فرزندشان پشیمان می‌کنیم

اوباما اینا وقتی رفتن بیرون و مهمون واسه عید دیدنی بهشون زنگ میزنه میگن ما خونه نیستیم اما زنگ در رو بزنید حاج قاسم سلیمانی تو خونه ست ما هم خودمون رو میرسونیم

آیت‌الله جوادی آملی:

آن مشکلی که وجود مبارک فاطمه (س) به پاس او به مبارزه برخاست، هم در خطبه مسجد، هم در خطبه منزل گلایه کرد، اعتراض کرد، از ولایت دفاع کرد، این بود که جامعه به آن گرفتاری ناکثین و مارقین و قاسطین مبتلا نشود. 

الآن هم همان خطری که علی بن أبیطالب را تهدید می‌کرد، انقلاب ما را تهدید می‌کند.

لینک فیلم: حضرت امام خامنه‌ای در پیام نوروزی خطاب به ملت ایران، سال ۱۳۹۴ را سال «دولت و ملّت، همدلی و هم‌زبانی» نامگذاری کردند.

چوپانی گله را به صحرا برد به درخت گردوی تنومندی رسید.
از آن بالا رفت و به چیدن گردو مشغول شد که ناگهان گردباد سختی در گرفت،خواست
فرود آید، ترسید. باد شاخه ای را که چوپان روی آن بود به این طرف و آن طرف می
برد.دید نزدیک است که بیفتد و دست و پایش بشکند.در حال مستاصل شد ....از دور
بقعه امامزاده ای را دید و گفت: ای امام زاده گله ام نذر تو، از درخت سالم
پایین بیایم.قدری باد ساکت شد و چوپان به شاخه قوی تری دست زد و جای پایی پیدا
کرده و خود را محکم گرفت.گفت: ای امام زاده خدا راضی نمی شود که زن و بچه من
بیچاره از تنگی و خواری بمیرند و تو همه گله را صاحب شوی...نصف گله را به تو
می دهم و نصفی هم برای خودم...قدری پایین تر آمد.وقتی که نزدیک تنه درخت رسید
گفت:ای امام زاده نصف گله را چطور نگهداری می کنی؟آنهار ا خودم نگهداری می کنم
در عوض کشک و پشم نصف گله را به تو می دهم.وقتی کمی پایین تر آمد گفت:بالاخره
چوپان هم که بی مزد نمی شود کشکش مال تو، پشمش مال من به عنوان دستمزد.وقتی
باقی تنه را سُرخورد و پایش به زمین رسید نگاهی به گنبد امامزاده انداخت و
گفت: مرد حسابی چه کشکی چه پشمی؟ما از هول خودمان یک غلطی کردیم*غلط زیادی که جریمه ندارد.