گاهی لازمه توی دل شب

بری سجده و با چشمای خیس  زمزمه کنی...

الهی 

قلبی مَحجوبٌ

 خدای من دلم در پرده‏ هاى ظلمت پوشیده شده 

وَ نفسی معیوبٌ...

 و جانم دچار کاستى گشته

و عقلی مغلوبٌ ....

و عقلم مغلوب هواى نفسم شده 

و هوائی غالبٌ ...

و هواى نفسم بر من چیره آمده

و طاعتی قلیلٌ ...

طاعتم اندک،

و معصیتی کثیرٌ ...

و نافرمانیم بسیار،

و لسانی مُقِرٌ بِالذُّنوبِ...

و زبانم اقرارکننده به گناهان است،

 فَکیفَ حیلتی یا ستار العیوبِ و یا علّام الغُیوبُ و یا کاشف الکُروبِ

چاره من چیست اى پرده ‏پوش عیبها،اى داناى نهان‏ ها،اى‏ برطرف ‏کننده غمها

اِغفر ذُنوبی کلّها بحُرمَةِ محمَّد و آل محمّد

همه گناهان مرا بیامرز،به حرمت محمّد و خاندان محمّد...

یا غفار!  پاک‌کن را بردار...

چشم بپوشان بر کوچکی‌ام...به بزرگی‌ات ببخش...

از اول شروع میکنم...